توفان مغناطیسی در دُم دنباله دار لاوجوی

* ستاره شناسانی که در سراسر دنیا دنباله دار پرنور لاوجوی (C/2014 Q2) را رصد می کنند گزارش می دهند که فعالیتی در دُم یونی موجدار و آبی فام این دنباله دار در حال رخ دادن است.

در ۱۳ فوریه، میشاییل یاگر از دورشتتن اتریش با بهره از یک تلسکوپ خانگی این "حباب پلاسما" را در دم لاوجوی به تصویر کشید. چنان چه می بینید، این حباب پلاسما موجی بزرگ در دم لاوجوی انداخته که دارد از هسته ی آن دور می شود:
این تصویر در دو اندازه: بزرگ- بزرگ تر
این می تواند نشانه ای از یک توفان مغناطیسی باشد. رصدگران دنباله دارها بارها حباب های پلاسما و "رخدادهای گسیختگی" (قطع شدن) را دیده اند که در واکنش به فوران های تاج خورشید (CME) و وزش ناگهانی باد خورشید روی می داده اند. در شدیدترین موارد از این رویدادها، دُم یک دنباله دار می تواند به گونه ی کامل کَنده شده و از هسته جدا گردد. تصویر پویانمایی (gif) زیر را ببینید که جدا شدن دم دنباله دار اِنکه در اثر برخورد یک CME در سال ۲۰۰۷ را به زیبایی نشان می دهد.

فیزیکی که پشت این رویداد است چیزیست همانند فیزیک توفان های زمین-مغناطیسی (ژئومغناطیسی) که برای سیاره ی خودمان رخ می دهد. هنگامی که میدان های مغناطیسی پیرامون یک دنباله دار به میدان مغناطیسیِ درون یک CME -که جهتش با آن مخالف است- برخورد می کند، این میدان ها می توانند به هم بپیوندند، پدیده ای که "بازپیوند" نام دارد. انرژی مغناطیسی شدیدی که در اثر این بازپیوند آزاد شده می تواند موج ها، حباب ها، یا حتی پارگی هایی در دُم دنباله دار پدید آورد. زمانی که CMEها به زمین می خورند، فرآیندی همانند این در مغناطکره ی سیاره روی می دهد که به شفق های قطبی و چیزهای دیگر می انجامد.
[در این باره این نوشته را بخوانید: * دروازه های پنهان در میدان مغناطیسی زمین]

اکنون برای دیدن دگرگونی های دنباله دار لاوجوی در اثر چنین رویدادهایی باید به صورت فلکی زن بر زنجیر (آندرومدا) نگاه کنید. این صورت فلکی در نیمکره ی شمالی، پس از غروب آفتاب در بالای آسمان دیده می شود. برای یافتنش می توانید از این نمودار ستاره یاب اسکای اند تلسکوپ کمک بگیرید. روشنی دنباله دار لاوجوی اکنون همانند ستاره ای از قدر ۵ است که چشم نامسلح آن را به سختی، آن هم در آسمان های تاریک می بیند. ولی برای تلسکوپ ها و دوربین های دوچشمی هدفی آسانست. برای تنظیم دقیق تلسکوپ می توانید به سراغ این روزیج یا گاهشمار نجومی بروید که از سوی مرکز ریزسیاره (MPC) ارایه شده.
در این تصویر پویا (gif) که در سال ۲۰۰۷ ثبت شده، دنباله دار اِنکه را می بینید که با برخورد به یک توده ی CME، دُمش به زیبایی از آن جدا می شود. درین باره این نوشته را بخوانید (البته به زبان اصلی). بزرگی این تصویر بیش از ۴ مگابایت است. ویدیوی آن به بزرگی ۶.۴ مگابایت را هم می توانید از این پیوند دریافت کنید.
در همین زمینه: * بلندی دُم دنباله دار لاوجوی باورنکردنی است 

واژه نامه:
Comet Lovejoy - C/2014 Q2 - comet - ion tail - Michael Jäger - plasma blob - core - magnetic storm - CME - solar wind - geomagnetic storm - magnetic field - reconnect - magnetic energy - Earth - planet - magneto - sphere - aurora borealis - constellation Andromeda - magnitude - star - unaided eye - binoculars - ephemeris - Minor Planet Center - Encke

منبع: spaceweather (مطلب دوم)

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه