دنباله دار لاوجوی در نور فروسرخ

این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
در روز ۳۰ ژانویه ی ۲۰۱۵، فضاپیمای نئووایز (NEOWISE) که کارش نقشه برداری از اجرام نزدیک زمین مانند سیارک ها و دنباله دارها است، برای دومین بار نگاهی به دنباله دار لاوجوی (C/2014 Q2) انداخت. در آن هنگام این مسافر فضایی به نزدیک‌ترین نقطه ی مدار ۱۴۰۰۰ ساله اش به خورشید رسیده بود و تنها ۱۹۳میلیون کیلومتر با آن فاصله داشت.

نخستین عکس های نئووایز از لاوجوی در نوامبر ۲۰۱۴ گرفته شده بود، زمانی که این دنباله دار حدود یک سوم دورتر از نزدیک‌ترین نقطه ی مدارش به خورشید بود. خود فضاپیمای نئووایز به هنگام رسیدن لاوجوی به این نقطه ی مدارش که پیراهور یا حضیض نامیده می شود، ۱۱۲ میلیون کیلومتر از آن دور بود و از این فاصله آن را بیش از ۲۰ بار به تصویر کشید.

در این تصویر که پردازشی از ۸ نما است، شمال در پایین و کمی به سوی راست چارچوب است و خاور در سمت راست و کمی بالا. دُم آبی فام دنباله دار به طور عمده از ذرات یونیده و غبار ریز تشکیل شده و در جهت مخالف خورشید از دنباله دار بیرون زده، در حالی که مسیر دنباله دار در آسمان رو به پایین و سمت چپ چارچوب است. این چارچوب از دید زمینیان نیم درجه را در پهنه ی آسمان می پوشاند که تقریبا هم ارز ۱۰۰ هزار کیلومتر در کنار خود دنباله دار است.

رنگ های این تصویر نماینده ی طول موج های ویژه ی فروسرخ‌اند. رنگ آبی نوری که در طول موج ۳.۴ میکرون می تابد را نشان می دهد و رنگ نارنجی هم نشانگر نور با طول موج ۴.۶ میکرون است. گفتنی است دنباله دار لاوجوی درخشان ترین دنباله دار آسمان در اوایل سال ۲۰۱۵ بود.

واژه نامه:
NEOWISE - comet - C/2014 Q2 - Lovejoy - sun - perihelion - tail - ionized particle - infrared - wavelength

منبع: jpl.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه