ابرنواختر ۱۹۹۴دی و کیهان نامنتظره

روزی روزگاری در جایی دور، ستاره‌ای منفجر شد، همان نقطه‌ی روشنی که در پایین، سمت چپ این کهکشان می‌بینید. این نقطه‌ی روشن، ابرنواختر ۱۹۹۴دی بود که در لبه های قرص کهکشان ان‌جی‌سی ۴۵۲۶ رخ داد.
علاقه‌ی اخترشناسان به ابرنواختر ۱۹۹۴دی به دلیل ویژه بودن یا تفاوت آن با دیگر ابرنواخترها نبود، بلکه برعکس، به دلیل همانندی‌اش با آنها بود. در حقیقت، نوری که در هفته‌های پس از انفجارِ این ابرنواختر دیده می‌شد باعث شد تا دانشمندان آن را به عنوان یک ابرنواختر از گونه‌ی آشنای یکم‌ای (Ia) شناسایی کنند.
اگر در نظر بگیریم که همه‌ی ابرنواخترهای گونه‌ی یکم‌ای دارای روشناییِ سرشتیِ یکسانی هستند، پس هر چه کم‌نورتر دیده شوند باید دورتر باشند. از همین رو اخترشناسان با واسنجیِ دقیق یک رابطه‌ی درخشش-فاصله می‌توانند نه تنها نرخ گسترش کیهان (که با ثابت هابل نشان داده می‌شود) را اندازه بگیرند، بلکه هندسه‌ی گیتی (که با اُمگا و لاندا نشان داده می‌شود) را نیز برآورد کنند.
ما در سال‌های گذشته شمار بسیاری ابرنواختر با فاصله‌های گوناگون را دیده و سنجیده‌ایم که با آمیختن همه‌ی آنها با دیگر پیمایش‌های این سال‌ها، می توانیم نما و تصویری از کیهان به دست آوریم و دریابیم در جهانی زندگی می‌کنیم که پیش از این انتظارش نمی‌رفت.

--------------------------------------------
تلگرام و توییتر یک ستاره در هفت آسمان:
 
واژه نامه:
Supernova 1994D - star - disk galaxy - NGC 4526 - supernova - Type Ia - Type 1a - expansion rate - Hubble Constant - Omega - Lambda

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه