گالری تصویر: نخستین نماهای نزدیک ناسا از هر یک از سیاره های منظومه خورشیدی

در ۵ فوریه ی ۱۹۷۴، فضاپیمای مارینر ۱۰ ناسا این عکس نمای نزدیک را از سیاره ی ناهید (زهره) گرفت.

عکس با فیلتر فرابنفش گرفته شده و سپس رنگ های آن را برای نمایان کردن جو ابرآلود ناهید از چشم انسان، سیرتر کرده اند. ناهید همیشه با لایه ی کلفتی از ابرهای فراز بلند دی اکسید کربن پوشیده شده و دمای سطحش به ۴۸۰ درجه ی سانتیگراد نیز می رسد.

مارینر ۱۰ که در ۳ نوامبر ۱۹۷۳ سوار بر یک موشک اطلس-سنتاور راهی فضا شده بود، در ۱۹۷۴ از کنار ناهید گذشت.

این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
فضاپیمای مارینر ۴ پس از سفری ۸ ماهه به سیاره ی سرخ رسید و نخستین فضاپیمایی شد که توانسته عکس هایی نمای نزدیک از یک سیاره ی دیگر به جز زمین بگیرد. در این عکس، دهانه های برخوردی همانند دهانه های ماه را می بینیم که برخی از آن ها با یخ های شامگاه سرد بهرام پوشیده شده اند. یک دوربین ویدیویی این فضاپیما ۲۲ عکس از بهرام گرفت که با هم ۱% از سطح سیاره را می پوشاندند. این عکس ها که نخست بر روی یک نوار ضبط شده بودند، چهار روز زمان برد تا به زمین تراگسیلیده شوند.

در ۱۵ ژوییه ی ۱۹۶۵، مارینر ۴ این عکس را که از فاصله ی ۱۲۶۰۰ کیلومتری سطح از بهرام گرفته بود به زمین فرستاد. در عکس، یک دهانه به قطر ۱۵۰ کیلومتر دیده می شود.

گرچه در آغاز انتظار نمی رفت که مارینر ۴ پس از رویارویی با بهرام چندان عمر کند، ولی این فضاپیما تا حدود ۳ سال در مداری به گرد خورشید باقی ماند و به بررسی هایش از محیط باد خورشید و انجام سنجش های هماهنگ با خواهر خود، مارینر ۵ که در ۱۹۷۶ راهی ناهید شده بود ادامه داد.

* تیر، مارینر ۱۰
این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
بخش پردازش تصویر در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا این نمای موزاییکی دریافتی از مارینر ۱۰ را با بهره از نرم افزارها و ترفندهای رایانه ای که در پردازش داده های سیاره ای به کار می رفتند پدید آورد.

فضاپیمای مارینر ۱۰ در سال ۱۹۷۴ به فضا پرتاب شد. این فضاپیما در فوریه ی ۱۹۷۴ سه عکس از رویارویی های خود با تیر (عطارد) در مارس و سپتامبر ۱۹۷۴ و مارس ۱۹۷۵ گرفت. مارینر ۱۰ در درازنای ماموریتش، بیش از ۷۰۰۰ عکس از تیر، ناهید، و زمین و ماه گرفت.

این عکس که توسط فضاپیمای وویجر ۱ گرفته شده، نخستین تصویر نمای نزدیک از مشتریست. وویجر ۱ در ۵ مارس ۱۹۷۹ از نزدیک ترین فاصله اش با مشتری گذشت.

* کیوان، وویجر ۱
وویجر ۱ در ۱۶ نوامبر ۱۹۸۰، چهار روز پس از گذشتن از کنار سیاره ی کیوان (زحل)، نگاهی به پشت سر انداخت و این عکس را از آن گرفت. دلیل این درنگ چهار روزه آن بود که وویجر می خواست کیوان و حلقه هایش را از چشم اندازی یگانه ببیند و به تصویر بکشد.

وویجر ساختارهایی پره-مانند در حلقه های کیوان یافت که در این تصویر که از فاصله ی ۵.۳ میلیون کیلومتری گرفته شده، همانند لکه هایی روشن روی حلقه ها دیده می شوند. سایه ی خود کیوان بر روی حلقه ها افتاده، و هلال روشن آن هم از ورای بخش های کم-پُشت تر حلقه ها دیده می شود.

این تصویر در اندازه ی کمی بزرگ تر
این عکس را فضاپیمای وویجر ۲ از سیاره ی اورانوس گرفت. وویجر ۲ی ناسا در ژانویه ی ۱۹۸۶ از کنار سیاره ی دوردست اورانوس، هفتمین سیاره ی سامانه ی خورشیدی گذشت.

* نپتون، وویجر ۲
این تصویر در اندازه ی کمی بزرگ تر
این عکس از سیاره ی نپتون از همگذاری همه ی آخرین نماهایی که وویجر ۲ با دوربین زاویه-باریک خود، و با فیلترهای سبز و نارنجی گرفت درست شده. این نماها از فاصله ی ۷ میلیون کیلومتری نپتون، ۴ روز و ۲۲ ساعت پیش از رسیدن به نزدیک ترین فاصله گرفته شدند.

در این تصویر "لکه ی تیره ی بزرگ" و همدم روشنش را می بینیم. زیر آن ها، لکه ی رنگ روشن دیگری که جابجایی سریعی دارد و "اسکوتر" نامیده شده به چشم می خورد و پایین تر از آن هم "لکه ی تیره ی کوچک" دیده می شود. این لکه ها تا زمانی که چشم وویجر می توانست آن ها را ببیند بر جا ماندند. در شمال آن ها هم شاید بتوانید یک نوار ابری روشن همانند رگه ای که در جنوبگان آنست را ببینید.

* پلوتو: نیوهورایزنز
....

واژه نامه:
Mariner 10 - Venus - NASA - ultraviolet - carbon dioxide - Atlas-Centaur rocket - Mariner 4 - Mars - red planet - planet - impact crater - frost - television camera - solar wind - Mariner 5 - Mercury - Image Processing Lab - Jet Propulsion Laboratory - photomosaic - Voyager 1 - Jupiter - Saturn - spoke - rings - Voyager 2 - Uranus - Sun - Neptune - Great Dark Spot - Scooter - little dark spot

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه