تفاوت شگفت انگیز یکی از دهانه های شارون با بقیه سطح آن

* دانشمندان ماموریت نیوهورایزنز تضاد خیره کننده ای را میان یکی از تازه ترین دهانه های شارون (ماه پلوتو) و دهانه ی کناری‌اش یافته اند. این دو دهانه با هم روی نیمکره ی رو به پلوتوی شارون جای دارند.
دهانه ی جوان و آمونیاکی شارون. این دهانه که نام غیررسمی اورگانا بر آن نهاده شده (رنگ سبز) سرشار از یخ آمونیاک است و به نظر می رسد که -تاکنون- یک مورد تک بر روی شارون باشد. تصویر بزرگ تر
این دهانه که به نام اورگانا خوانده شده، به هنگام بررسی پُروضوح ترین تصاویر همنهاده ی فروسرخ شارون توجه دانشمندان را جلب کرد. اورگانا و بخش هایی از موادی که از آن به روی سطح پیرامون پرتاب شده، نور فروسرخ را در طول موج های حدود ۲.۲ میکرون می درآشامند (جذب می کنند) که نشان می دهد این دهانه سرشار از آمونیاک یخزده است و همچنین بر پایه ی چیزهایی که دانشمندان تاکنون دیده اند، همسانی روی شارون ندارد. برای نمونه، طیف فروسرخ دهانه ی کناری که دهانه ی اسکای‌واکر نامیده شده، همانند بقیه ی سطح و دیگر دهانه های شارون است، با ویژگی هایی که به طور عمده از آب یخزده ی معمولی تشکیل شده است. [هر دوی این دهانه ها به طور غیررسمی به نام دو شخصیت در داستان جنگ ستارگان، لیا اورگانا و لوک اسکا‌ی‌واکر نامیده شده اند- م]

نخستین بار در سال ۲۰۰۰ بود که دانشمندان با کمک تلسکوپ ها، طیف درآشامی آمونیاک را در شارون مشاهده کردند، ولی انتظار انباشتگی آمونیاک پیرامون یک دهانه را نداشتند.

ویل گراندی، رهبر گروه همنهش نیوهورایزنز از رصدخانه ی لوول در فلگستف آریزونا می گوید: «چرا این دو دهانه ی هم اندازه و در ظاهر همانند، این قدر به هم نزدیک و این قدر از نظر همنهش با هم متفاوتند؟» وی می افزاید «ما نظریه های گوناگونی برای آمونیاک در اورگانا داریم. شاید این دهانه جوان تر باشد، و یا برخوردی که آن را پدید آورد، به توده ای از یخِ سرشار از آمونیاکِ زیر-سطحی برخورد کرده بوده. همچنین امکان دارد جرم برخوردی خودش آمونیاک را با خود آورده باشد.»
این تصویر همنهاده بر پایه ی عکس هایی درست شده که در ساعت ۱۰:۲۵ روز ۱۴ ژوییه ی ۲۰۱۵ به وقت جهانی، توسط دستگاه Ralph/LEISA نیوهورایزنز گرفته شده بودند. در آن زمان، فضاپیما ۸۱۰۰۰ کیلومتر از شارون فاصله داشت. وضوح فضایی (تفکیک پذیری زاویه ای) ۵ کیلومتر در پیکسل است. داده های LEISA از ۱ تا ۴ اکتبر به زمین گسیل شد و با پردازش آن ها، نقشه ای از طیف درآشامی (جذبی) ۲.۲ میکرون یخ آمونیاک شارون به دست آمد. عکس های همه-طیفی دستگاه تصویرگر شناسایی برد بلند فضاپیما (لوری، LORRI) که اینجا به عنوان پس زمینه به کار رفته، در حدود ساعت ۸:۳۳ روز ۱۴ ژوییه گرفته شده بودند. وضوح آن ها ۰.۹ کیلومتر در پیکسل است و از ۵ تا ۶ اکتبر به زمین گسیل شدند. نقشه ی درآشامی آمونیاک از LEISA در تصاوی LORRI به رنگ سبز نشان داده شده. پهنای ناحیه ی درون چارچوب زرد ۲۸۰ کیلومتر است. تصویر بزرگ تر
بزرگی هر دو دهانه تقریبا یکی است - قطر حدود ۵ کیلومتر- با نمایی یکسان، از جمله رگه های روشنی از مواد پرتابی (پرتابه ها). یکی از تفاوت دیداری آن ها اینست که اورگانا یک بخش مرکزی از پرتابه های تیره تر دارد، گرچه از روی نقشه ای که با بهره از داده های دستگاه Ralph/LEISAی نیوهورایزنز درست شده، به نظر می رسد مواد آمونیاک-دار تا بیرون از این بخش تیره هم گسترش یافته اند.

بیل مک کینان، دستیار رهبر گروه زمین شناسی، ژئوفیزیک و تصویربرداری نیوهورایزنز از دانشگاه واشنگتن در سنت لوییس می گوید: «این یک کشف باورنکردنی است. آمونیاکِ انباشته یک ضدیخ نیرومند روی دنیاهای یخی است، و اگر به راستی این آمونیاک از درون شارون آمده باشد می تواند به توضیح پیدایش سطح شارون در فرآیند یخ‌فشانی، با فوران تفتال های سرد آب-آمونیاک کمک کند.»

واژه نامه:
New Horizons - Pluto - moon - Charon - crater - Organa crater - infrared - wavelength - ammonia - Skywalker crater - Will Grundy - Lowell Observatory - ejecta - Ralph/LEISA - Bill McKinnon - Geology, Geophysics and Imaging team - antifreeze - cryovolcanism - magma - spatial resolution - Long Range Reconnaissance Imager - LORRI - panchromatic - LEISA

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه