گوشه ای از پلوتو با یک نشان ضربدر مشخص شده!

* در یکی از تازه ترین تصاویر پلوتو که از فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا دریافت شده، نقطه ای از سطح این سیاره ی کوتوله را می بینیم که با یک "X" نشانه گذاشته شده!
لکه ی تیره ی مرکز عکس به احتمال بسیار یک تکه ی گل آلود آب یخ زده است که در نیتروژن جامد که چگال تر است "شناور" شده و به لبه ی یک سلول همرفتی رانده شده است. در این عکس همچنین می توان هزاران چاله ی سطحی را هم دید که به باور دانشمندان، در اثر والایش (تصعید) یخ پدید آمده اند. این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
این عکس در دو اندازه: بزرگ- بزرگ تر (۷.۶ مگ)

این عکس که روز ۲۴ دسامبر به زمین تراگسیلیده شده، توسط دوربین شناسایی برد بلند فضاپیما (لوری، LORRI) گرفته شده و گستره ی پُروضوح ترین نماهای پلوتو را تا مرکز فلاته ی اسپوتنیک افزایش می دهد. فلاته ی اسپوتنیک نام غیررسمی دشت یخ زده ایست که بخش سمت چپ "قلب" پلوتو را تشکیل می دهد.

فلاته ی اسپوتنیک به اندازه ی چند مایل نسبت به بیشتر منطقه ی پیرامونش فرازای کمتر دارد ولی باز هم به طور کامل هموار نیست. سطح آن با الگوهای چندضلعی سلول-مانندی با پهنای ۱۶ تا ۴۰ کیلومتر به چندین بخش شده، و اگر خورشید پایین باشد و سایه هایی آشکار رویشان پدید آورده باشد می بینیم که مرکز این سلول ها کمی برجسته تر است و حاشیه هایشان فرو رفته به گونه ای که اختلاف فرازای کلی آن ها به ۱۰۰ متر می رسد.

دانشمندان ماموریت بر این باورند که آنچه به این الگوهای سلولی انجامیده، همرفت گرمایی آرامِ یخ های عمدتا نیتروژنی است که فلاته ی اسپوتنیک را انباشته اند. این نیتروژن جامد که به احتمال بسیار در برخی جاها چندین کیلومتر کلفتی دارد، در بخش های زیرینش با گرمای درونی اندکِ پلوتو گرم می شود، شناور می شود و به شکل حباب هایی بزرگ بالا می آید، سپس سرد می شود و دوباره پایین می رود تا چرخه ی تازه ای را بیاغازد.

به گفته ی ویلیام مک کینان، دستیار رهبر گروه زمین شناسی، ژئوفیزیک و تصویربرداری نیوهورایزنز از دانشگاه واشنگتن در سن لوییس: «این بخش پلوتو رفتاری مانند یک لامپ آتشفشانی (لامپ لاوا) دارد. یک لامپ آتشفشانی را تصور کنید به پهنای خلیج هادسون و از آن هم ژرف تر.»

مدل های رایانه ایِ گروه نیوهورایزنز نشان می دهد که این حباب های نیتروژن جامدِ واژگون شونده می توانند به آرامی در درازنای میلیون ها سال دگرگون شده و به هم بپیوندند. شیارهای حاشیه ی آن ها که جاهایی را نشان می دهد که نیتروژن سرد شده دوباره پایین می رود، می تواند از بخش های دیگر شیارها جدا شده و رها شود. این نشان "X" هم به احتمال بسیار یکی از همین هاست:
در گذشته برخوردگاه چهار شیار بوده که چهار سلول همرفتی را در بر می گرفته اند. در جای جای این تصویر دوربین لوری برخوردگاه های سه تایی بسیاری را می توانید ببینید که هنوز هم فعالند (سلول هایی را در بر گرفته اند).

-------------------------------------------------

تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
Pluto - NASA - New Horizons - Long Range Reconnaissance Imager - LORRI - Sputnik Planum - heart - cell - sun - thermal convection - nitrogen - lava lamp - William McKinnon - Geology, Geophysics and Imaging team - Hudson Bay - sublimation

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه