رازهایی که "منطقه نیمه‌روشن" پلوتو آشکار می‌کند

این تصویر در اندازه‌ی بسیار بزرگ‌تر (۴.۴۷ مگابایت)
فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا این عکس خیره‌کننده از پلوتو را تنها چند دقیقه پس از گذشتن از کنار آن در ۱۴ ژوییه‌ی ۲۰۱۵ گرفت. این عکس در یک زاویه‎ی گام بلند گرفته شده، یعنی از چشم فضاپیما، خورشید در آن سوی پلوتو بود [زاویه‌ی فضاپیما-پلوتو-خورشید]. در اینجا نور خورشید از جو پلوتو گذشته و لایه‌های پیچیده‌ی ریزگردهای آن را روشن کرده‌است. درون هلال باریک پلوتو در بالای تصویر، بخش‌های جنوبی دشت پوشیده از یخ نیتروژن پلوتو -فلاته‌ی اسپوتنیک- و همچنین کوهستان نورگای دیده می‌شود.

این گونه عکس‌ها که نیوهورایزنز با نگاه به پشت سر از پلوتو گرفته به دانشمندان آگاهی‌هایی درباره‌ی ویژگی‌های سطح و ریزگردهای پلوتو می‌دهد که از عکس‌های دیگر نمی‌توانند به دست آورند. نیوهورایزنز این عکس را به کمک دوربین نور دیدنی چندطیفی/رالف خود (MVIC) از فاصله‌ی تقریبی ۲۱۵۵۰ کیلومتری پلوتو، و حدود ۱۹ دقیقه پس از گذشتن از کنار آن گرفته. قطر پلوتو ۲۳۷۴ کیلومتر، و هر پیکسل این عکس هم‌ارز ۴۳۰ متر است.

نمای بی‌نوشته و وضوح-کامل از "منطقه‌ی نیمه‌روشن"
پلوتو - اندازه‌ی بسیار بزرگ‌تر (۴.۴ مگابایت)
چارچوب پیوست بالا-سمت راست بزرگنمایی بُرِشی از هلال پلوتو را نشان می‌دهد. در مرکز این چارچوب لکه‌ی روشن فریبنده‌ای به پهنای چند کیلومتر دیده می‌شود که می‌تواند یک ابر کم‌ارتفاع در جو پلوتو باشد؛ اگر چنین باشد، تنها موردی خواهد بود که تاکنون در عکس‌های نیوهورایزنز دیده شده. این ابر -اگر به راستی ابر باشد- به همان دلیلی دیده می شود که ریزگردهای پلوتو روشن‌اند: تابش خورشید بر پلوتو با زاویه‌ی کم. مدل‌های جَوی نشان می‌دهند که ابرهای متان می توانند هر از گاهی در جو پلوتو پدید آیند. پهنای چشم‌انداز درون این پیوست ۲۳۰ کیلومتر است.

چارچوب پیوست پایینی جزییات بیشتری از سمت شب پلوتو را نشان می‌دهد. سطح این بخش به سیاهی فضا است ولی چون ریزگردها از نور خورشید روشن شده‌اند، حالت ضدنور (سایه‌نما) به سطح داده و لبه‌ی آن را آشکار کرده‌اند. مکان‌نگاری (توپوگرافی) این سطح بسیار ناهموار است، و دره‌های گسترده و ستیغ‌های نوک تیز با بلندی کل ۵ کیلومتر در آن دیده می‌شود.

این عکس که از فاصله‌ی نزدیک‌تری گرفته شده بسیار بهتر از عکس‌های کم‌وضوح‌تری است که چند روز پیش از رسیدن به پلوتو از همین بخش سطح گرفته شده بودند. بنابراین این سطحِ ضدنور-شده مانند یک مرجع (نقطه‌ی لنگر-anchor point) سودمند، به دانشمندان نیوهورایزنز امکان می‌دهد که نگاهی گذرا، کمیاب و پرجزییات به سطح کلی این بخش پر راز و رمز پلوتو با وضوح بالا و تنها در نیمه‌روشن شامگاه داشته باشند. پهنای چشم‌انداز درون این پیوست ۷۵۰ کیلومتر است.

-------------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
NASA - New Horizons - Pluto - phase angle - haze - nitrogen - Sputnik Planum - Norgay Montes - Pluto - Ralph/Multispectral Visual Imaging Camera - MVIC - diameter - silhouette - anchor point - Twilight Zone

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه