مرز تیغه‌ای دشت‌های پلوتو

در این نمای پررنگ شده‌ی فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا بزرگنماییِ بخش جنوبی دشت‌های یخی پهناور پلوتو را می‌بینیم، جایی که این دشت‌ها از پایین، سمت راست با بلندی‌های تیره و دندانه‌داری به نام "لکه‌‌تاریک اکرون" (Krun Macula) هم‌مرز شده‌اند. (اکرون یا کرون فرمانروای دنیای زیرزمینی در آیین منداییان بود، و لکه‌تاریک یا macula هم به ویژگی‌های تیره‌ روی سطح اجرام سیاره‌ای می‌گویند).
این نمای چشمگیر که از فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا دریافت شده، بلندی‌های ناهموار و تیره در بخشی از پلوتو به نام لکه‌تاریک اکرون (در پایین، سمت راست) را نشان می‌دهد که با بخشی از دشت‌های یخی پلوتو هم‌مرز است. اندازه‌ی بزرگ‌تر (۵.۳ مگابایت)
باور بر اینست که رنگ سرخ تیره‌ی پلوتو به دلیل وجود تولین‌ است، مولکول‌ پیچیده‌ای که در بیشتر سطح این سیاره‌ی کوتوله پیدا می‌شود. لکه‌تاریک اکرون ۲.۵ کیلومتر بلندتر از دشت کنارش -فلاته‌ی اسپوتنیک- است و دسته‌ای از گودال‌های تقریبا گِرد و به هم پیوسته که پهنایی میان ۸ تا ۱۳ کیلومتر و ژرفایی تا ۲.۵ کیلومتر دارند آن را زخمی کرده‌اند.

این گودال‌ها در مرز با فلاته‌ی اسپوتنیک دره‌هایی ژرف با درازای بیش از ۴۰ کیلومتر، پهنای ۲۰ کیلومتر، و ژرفای حدود ۳ کیلومتر -تقریبا دو برابر ژرفای گرند کنیون آریزونا- پدید آورده‌اند و بستری پوشیده از یخ نیتروژن‌ دارند. به گمان دانشمندان نیوهورایزنز این گودال‌ها می‌توانند در اثر فروریزش سطح پدید آمده باشند، هر چند که دلیل احتمالی این فروریزش هنوز ناشناخته است.

این نما با بهره از سه عکس جداگانه‌ که نیوهورایزنز در ژوییه‌ی ۲۰۱۵ گرفته بود پدید آمده. نیمه‌ی سمت راست تصویر از داده‌های ۸۰ متر بر پیکسلیِ دوربین شناسایی برد بلند نیوهورایزنز (لوری، LORRI) درست شده که حدود ۲۳ دقیقه پیش از رسیدن نیوهورایزنز به نزدیک‌ترین فاصله‌ی پلوتو و از فاصله‌ی ۱۵۸۵۰ کیلومتری آن گرفته شده بودند. نیمه‌ی سمت چپ هم از داده‌های ۱۲۵ متر بر پیکسلی دوربین لوری درست شده که شش دقیقه زودتر از داده‌های سمت راست، از فاصله‌ی ۲۴۹۰۰ کیلومتری پلوتو گرفته شده بودند. در میان داده‌های دریافتی از نیوهورایزنز از نظر وضوح، داده‌های سمت راست در جایگاه نخست و داده‌های سمت چپ در جایگاه دوم جای دارند.

پس از پیوند دو بخشِ این نما، داده‌های رنگیِ ۶۸۰ متر بر پیکسلی که دوربین نور دیدنی چندطیفی/رالف نیوهورایزنز (MVIC) از فاصله‌ی ۳۳۹۰۰ کیلومتری، ۴۵ دقیقه پیش از رسیدن به نزدیک‌ترین فاصله از پلوتو گردآوری کرده بود هم به آنها افزوده شد.

-------------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
NASA - New Horizons spacecraft - Pluto - Krun Macula - Krun - Mandaean - macula - tholin - Sputnik Planum - Grand Canyon - nitrogen - Long Range Reconnaissance Imager - LORRI - Ralph/Multispectral Visual Imaging Camera - MVIC -

منبع: nasa

2 دیدگاه شما:

Davood Ramezani

واقعا پلوتو ساختار عجیبی داره
کاشکی یه مدارگرد شناسایی مثل
MRO

داشت. مطمئنا عکس هاش بیننده های بیشتری از عکسهای مدارگرد بهرام خواهد داشت.

یک ستاره در هفت آسمان

پلوتو محشره، از هر نظر. هیچ تردیدی نیست که اگر به اندازه ی بهرام از ما فاصله داشت، همه ی کاوش ها روی اون متمرکز می شد.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه