مدادی که از یک ستاره مُرده به جا مانده

این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر
رشته‌های نازک و بافته‌ی درخشانی که از راست به چپ، نزدیک میانه‌ی این تصویر رنگینِ همنهاده (ترکیبی) و پرجزییات می‌بینید، در واقع چین‌هایی بلند در ورقه‌هایی از گاز برافروخته‌اند که تقریبا از لبه دیده می‌شوند. این چین‌ها توسط موج شوکی میان‌ستاره‌ای پدید آمده‌اند که با سرعتی بیش از ۵۰۰ هزار کیلومتر بر ساعت در فضا به پیش می‌رود.
این سحابی با عنوان NGC ۲۷۳۶ رده‌بندی شده ولی به دلیل نمای باریک و کشیده‌اش به نام "سحابی مداد" نیز شناخته می‌شود.
سحابی مداد با بلندی ۵ سال نوری و فاصله‌ی ۸۰۰ سال نوری از زمین، تنها بخش کوچکی از پَسمانی است که از ابرنواختر بادبان به جا مانده. خود پسمان ابرنواختر بادبان حدود ۱۰۰ سال نوری قطر دارد و از توده ابر گسترنده‌ای درست شده که از انفجار یک ستاره و پخش شدن مواد پیکره‌اش در حدود ۱۱۰۰۰ سال پیش به جا مانده است. [ببینید: * آنچه پس از ۱۱ هزاره از مرگ یک ستاره بر جای مانده]
سرعت جابجایی امواج شوک انفجار در آغاز به میلیون‌ها کیلومتر بر ساعت می‌رسید ولی با پیشروی در دل گاز میان ستاره‌ای پیرامون ابرنواختر، از سرعت آن به اندازه‌ی چشمگیری کاسته شده.
این نمای گسترده‌میدان با فیلتر باند باریک گرفته شده و در آن، رنگ های سرخ و آبی-سبز نشانگر تابش ویژه‌ی هیدروژن یونیده و اتم‌های اکسیژن هستند.

--------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
NGC 2736 - Pencil Nebula - shock wave - Vela supernova remnant - narrowband - wide field - hydrogen - oxygen atom

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه