کهکشانی تیره‌تر از آسمان شب

* در این تصویر خیره‌کننده‌ی تلسکوپ فضایی هابل کهکشان UGC ۴۷۷ را می‌بینید که با فاصله‌ی بیش از ۱۱۰ میلیون سال نوری در صورت فلکی ماهی (به عربی: حوت) جای دارد.
این تصویر در دو اندازه‌ی بزرگ- بسیار بزرگ (۵.۱ مگابایت)
کهکشان UGC ۴۷۷ از دسته‌ی کهکشان‌های LSB است، کهکشان‌هایی با "درخشش سطحی پایین". نخستین بار مایک دیزنی در سال ۱۹۷۶ وجود این دسته را مطرح کرد ولی پیشنهادش تا سال ۱۹۸۶ و یافته شدن کهکشان "مالین ۱" تایید نشد. کهکشان‌های LSB از جمله UGC ۴۷۷ پراکندگی و بی‌نظمی بیشتری نسبت به کهکشان‌هایی مانند زن برزنجیر (آندرومدا) و راه شیری دارند. درخشندگی سطحی LSBها تا ۲۵۰ برابر کم‌تر از آسمان شب است و همین شناسایی آنها را بی‌اندازه دشوار کرده.

بیشتر مواد درون کهکشان‌های LSB به شکل گاز هیدروژن است نه ستاره. مرکز آنها هم بر خلاف کوژی مرکزی کهکشان‌های مارپیچی معمولی شمار فراوانی ستاره ندارد. به گمان اخترشناسان دلیل این کم‌ستاره بودن اینست که کهکشان‌های LSB به طور عمده در مناطق بدون کهکشان جای دارند، و بنابراین برهمکنش‌ و ادغام‌‌ با کهکشان‌های دیگر که می‌تواند باعث به راه افتادن ستاره‌زایی‌ با نرخ بالا شود را کمتر تجربه کرده‌اند.

در عوض به نظر می‌رسد بیشتر جرم کهکشان‌های LSB مانند UGC ۴۷۷ را ماده‌ی تاریک تشکیل داده، و همین آنها را به اجرامی مناسب برای بررسی این جوهره‌ی رازآمیز و افزایش آگاهی‌ درباره‌ی آن تبدیل کرده، البته به دلیل حضور کمرنگ این کهکشان‌ها در پیمایش‌های کهکشانی (به دلیل کم‌نوری ذاتی‌شان) دانشمندان نسبتا به تازگی به اهمیت آنها پی برده‌اند.

--------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
NASA - ESA - Hubble Space Telescope - galaxy - UGC 477 - constellation of Pisces - The Fish - low surface brightness - LSB - Mike Disney - Malin 1 - Andromeda - Milky Way - hydrogen - star - bulge - spiral galaxy - star formation - dark matter

منبع: spacetelescope

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه