نیوهورایزنز یار کویپری خود را به تصویر کشید

* سفر فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا برایش هم فال است و هم تماشا! این فضاپیما که اکنون در راه پیشروی به سوی جرمی باستانی در واری مدار پلوتو به نام ۲۰۱۴ MU69 است تا در روز آغاز سال نوی ۲۰۱۹ با آن دیدار کند، از دیدنی‌های سر راهش هم لذت می‌برد.
این تصویر پویا (متحرک) جابجایی سیاره‌ی کوتوله‌ی کواوار بر پس‌زمینه‌ای با چندین ستاره‌ی دوردست و دو کهکشان را در مدت ۲ دور ۱۳ و ۱۴ ژوییه نشان می‌دهد. بزرگی این تصویر ۱.۶۱ مگابایت است. برای بارگذاری کامل آن شکیبا باشید. اندازه‌ی بزرگ‌تر آن (۴.۱ مگابایت) را هم در این پیوند ببینید.
نیوهورایزنز به تازگی سیاره‌ی کوتوله‌ای به نام Quaoar یا کواوار (بخوانید: Kwa-war) به قطر ۱۱۰۰ کیلومتر (تقریبا نصف پلوتو) را مشاهده کرده است. این تصویر پویا (gif) از پیوند عکس‌هایی درست شده که نیوهورایزنز با دوربین شناسایی برد بلند خود (لوری، LORRI) در چهان زمان گوناگون از روزهای ۱۳ و ۱۴ ژوییه به وقت جهانی گرفته: عکس‌های A در ساعت ۰۲:۰۰ روز ۱۳ ژوییه؛ عکس‌های B در ساعت ۰۴:۰۰ روز ۱۳ ژوییه؛ عکس‌های C در ساعت ۰۰:۰۶ روز ۱۴ ژوییه؛ و عکس‌های D در ساعت ۰۲:۱۸ روز ۱۴ ژوییه. هر دسته عکس از ۲۴ تک نما تشکیل شده، و همگی با هم یک زمان نوردهی به اندازه‌ی ۲۳۹ ثانیه را در بر دارند که باعث شده‌‌ این جرم کم‌نور بهتر دیده شود.

جایگاه نیوهورایزنز در کمربند کویپر به این فضاپیما اجازه می‌دهد تا یک دیدگاه ویژه‌ی کج (مایل) از سیاره‌های کوچکی مانند کواوار که در فاصله‌ای بسیار دور به گرد خورشید می‌چرخند داشته باشد. زمانی که این عکس‌ها گرفته می‌شدند، کواوار حدود ۶.۴ میلیارد کیلومتر از خورشید و ۲.۱ میلیارد کیلومتر هم از نیوهورایزنز فاصله داشت. نیوهورایزنز با داشتن دید کج، تنها می‌تواند بخش روشنِ سطح کواوار را ببیند که بسیار متفاوت با سطحِ تقریبا تمام-روشنی‌ست که از روی زمین از آن دیده می‌شود. داشتن دو چشم‌انداز بسیار متفاوت به دانشمندان ماموریت این شانس ارزشمند را می‌دهد که با همسنجی (مقایسه‌ی) آنها ویژگی‌های پراکنش و بازتاب نور از سطح کواوار را بررسی کنند.

افزون بر این، ستارگان بسیاری در پس‌زمینه، و همچنین دو کهکشان دوردست -IC ۱۰۴۸ و UGC ۰۹۴۸۵- که هر یک ۳۷۰ میلیارد برابر نسبت به کواوار دورتر از نیوهورایزنز هستند نیز در این عکس‌ها دیده می‌شوند. بر خلاف این ستارگان و کهکشان‌ها، کواوار در برابر پس‌زمینه‌ی عکس‌ها جابجا می‌شود زیرا بسیار به فضاپیما نزدیک‌تر است. اجرام متحرک دیگری هم در این عکس‌ها دیده می‌شوند که در واقع همگی آنها به دلیل ساختمان دوربین پدید آمده‌اند.

نیوهورایزنز در ماه ژوئن اجازه‌ی تغییر مسیر و پیشروی به سوی دومین هدفش پس از پلوتو، یعنی 2014 MU69 که به عنوان یکی از بلوک‌های ساختمانی سامانه‌ی خورشیدی شناخته شده را دریافت کرد. دیدار با این جرم در ۱ ژانویه‌ی ۲۰۱۹ انجام خواهد شد.

--------------------------------------------
به کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه نامه:
NASA - New Horizons - New Year’s Day - Pluto - 2014 MU69 - dwarf planet - Quaoar - Long Range Reconnaissance Imager - LORRI - Kuiper Belt - oblique view - planet - sun - Earth - star - galaxy - IC 1048 - UGC 09485 - solar system

منبع: nasa

2 دیدگاه شما:

Davood Ramezani

پروژه افق های نو هنوز بعد از این همه سال یرای من هیجان انگیز هست.
فقط یه سوال
آیا طوری طراحی شده تا خبر هارو از راه هایی که وویجر توانش رو نداشت تا ارسال کنه، برای ما بفرسته؟
ماکسیمم فاصله چقدر می تونه باشه؟

یک ستاره در هفت آسمان

راستش جناب رمضانی من از جزییات مهندسی دستگاه ارتباطیشون سر در نمیارم ولی خوب مطمئنا نیوهورایزنز بسیار مدرن‌تره
ولی میدونم که هر دو از راه "شبکه ی آنتن های فضای دوردست" با زمین تماس می گیرن.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه