دو سحابی‌ برای دوستداران سریال پیشتازان فضا

* درست همزمان با ۵۰مین سالگرد مجموعه‌ی تلویزیونی "پیشتازان فضا" که نخستین بار در ۸ سپتامبر ۱۹۶۶ بر روی آنتن رفت، تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا هم یک عکس فروسرخ تاره گرفته که شاید به گونه‌ای یادآور این نمایش تاریخی برای دوستدارانش باشد. 

مردم از گذشته‌های دور تا امروز با خیره شدن به آسمان‌ها نماهای آشنایی را به ذهن می‌آورده‌اند. نمونه‌های بسیاری از این پدیده که به نام "پاریدولیا" شناخته می‌شود در تاریخ دیروز و امروز ثبت شده، از جمله صورت‌های فلکی و سحابی‌هایی که به دلیل شکلشان به نام‌های مورچه، پوماهی و ساعت شنی نامیده شده‌اند.
سحابی‌هایی که توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا دیده شده‌اند و ساختارشان مانند دو نسل از فضاپیماهای داستانی اینترپرایز در سریال "پیشتازان فضا" است. محدوده‌ی آنها در چارچوب سمت راست نمایان شده. تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر (۴.۷ مگابایت)
در سمت راست این تصویر، با کمی دقت می‌توانید ساختاری مانند بدنه و بشقاب فضاپیمای اصلی اینترپرایز (USS Enterprise) به فرماندهی جیمز تی. کِرک را ببینید که گویی دارد از درون یک سحابی تاریک بیرون می‌آید. در سمت چپ هم "نسل بعدی" این فضاپیما به نام اینترپرایز-دی و به فرماندهی ژان-لوک پیکارد را خواهید دید که رو به سمتی دیگر در پروازست.

به زبان اخترشناسی بخواهیم بگوییم، در این تصویر بخشی از کهکشان راه شیری دیده می‌شود که دو منطقه‌ی ستاره‌زا را در بر دارد. این دو منطقه در نور دیدنی (مریی) دیده نمی‌شوند زیرا در پشت توده‌های غبار پنهان شده‌اند. ولی توانایی فضاپیمای اسپیتزر در دیدن و کاوش ژرفای ابرهای غبار، شمار فراوانی از پرورشگاه‌های ستاره‌ای را اینجا آشکار کرده که هیچ نام غیررسمی ندارند و تنها به نام فهرستشان شناخته می‌شوند: IRAS 19340+2016 و IRAS19343+2026. [ویدیو را ببینید]

با این همه، شاید دوستداران پیشتازان فضا ترجیح بدهند برای این دو منطقه‌ی ستاره‌زایی نام‌های آشناتری را برگزینند: NCC-1701 (فضاپیمای اینترپرایز) و NCC-1701-D (فضاپیمای اینترپرایز-دی). پس از ۵۰ سال، هنوز هم پیشتازان فضا به یک اندازه الهام‌بخش دوستداران و ستاره‌شناسان در کاوش بی‌باکانه‌ی ناشناخته‌های فضاست.

این عکس با بهره از داده‌هایی که در بزرگ‌ترین پیمایش‌های اسپیتزر از راه شیری (پیمایش‌های GLIMPSE و MIPSGAL) به دست آمده. نورهایی با طول موج ۳.۵ میکرون به رنگ آبی نشان داده شده، ۸.۰ میکرون به رنگ سبز، و ۲۴ میکرون به رنگ سرخ. رنگ سبز نمایانگر مولکول‌های آلی در ابرهای غباری است که خودشان از نور ستارگان روشن شده‌اند. رنگ سرخ هم مربوط به تابش گرمایی است که از داغ‌ترین بخش‌های ابر غبار گسیلیده شده.

--------------------------------------------
به کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه نامه:
TV series - Star Trek - infrared - NASA - Spitzer Space Telescope - pareidolia - constellation - nebula - Ant - Stingray - Hourglass - USS Enterprise - James T. Kirk - dark nebula - Next Generation - successor - Jean-Luc Picard - Enterprise-D - star formation - visible light - IRAS 19340+2016 - IRAS19343+2026 - NCC-1701 - NCC-1701-D - Milky Way, - GLIMPSE - MIPSGAL - wavelength - organic molecule - thermal radiation

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه