تاریکی‌های یک کهکشان

این تصویر در دو اندازه‌ی: بزرگ- بسیار بزرگ (۵.۲ مگابایت)
کهکشان مارپیچی درون این تصویر، NGC ۲۴ نام دارد و در سال ۱۷۸۵ توسط ستاره‌شناس بریتانیایی، ویلیام هرشل یافته شد. قرص درخشان این کهکشان با فاصله‌ی حدود ۲۵ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی سنگتراش دیده می‌شود.

این عکس را تلسکوپ فضایی هابل ناسا به کمک دوربین پیمایشی پیشرفته‌ی خود (ACS) گرفته و ان‌جی‌سی ۲۴ را با جزییاتش از جمله ستارگان داغ و جوان آبی‌فام، رگه‌های تیره‌ی غبار کیهانی، و توده‌های سرخ‌فام گاز هیدروژن که در بازوان مارپیچی‌اش پراکنده‌اند نشان می‌دهد. کهکشان‌های پرشماری هم پیرامون هم ان‌جی‌سی ۲۴ به چشم می‌خورند که همگی کهکشان‌هایی دورتر در پس‌زمینه‌اند.

ولی در این عکس چیزی هست که با نگاه نخست نمی‌توان به آن پی برد. به گمان اخترشناسان، کهکشان‌های مارپیچی‌ای مانند ان‌جی‌سی ۲۴ و راه شیری خودمان در دل هاله‌هایی گسترده از ماده‌ی تاریک جای دارند. ماده‌ی تاریک جوهره‌ای رازگونه است که به چشم دیده نمی‌شود ولی با گرانشی که بر ماده‌ی معمولی پیرامونش وارد می‌کند خود را به ما نشان می‌دهد.

نخستین بار نظریه‌ی وجود ماده‌ی تاریک برای پاسخ دادن به این پرسش مطرح شد که چرا بخش‌های بیرونی کهکشان‌ها، از جمله کهکشان خودمان، با سرعتی نامنتظره می‌چرخند؛ ولی اکنون باور بر اینست که این ماده نقشی اساسی در پیدایش و فرگشت کهکشان‌ها نیز بازی می‌کند. به گمان اخترشناسان، بیشتر جرم ان‌جی‌سی ۲۴ -چیزی در اندازه‌ی ۸۰% آن- درون یک چنین هاله‌ی تاریکی جای گرفته است.

--------------------------------------------
به کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه نامه:
spiral galaxy - Earth - constellation of Sculptor - NGC 24 - William Herschel - NASA - ESA - Hubble Space Telescope - Advanced Camera for Surveys - ACS - star - hydrogen - spiral arm - dark matter - dark halo

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه