چهره "سحابی پکمن"

این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر
اگر به درون این ابر کیهانی که نام NGC ۲۸۱ نام دارد نگاه کنید شاید متوجه ستارگان خوشه‌ی باز آ‌ی‌سی ۱۵۹۰ نشوید، هرچند که این ستارگان جوان و پرجرم درون خود سحابی به دنیا آمده‌اند و خود آن‌ها هستند که باعث برافروختگی و تابش آن شده‌اند. [پس این یک سحابی گسیلشی یا نشری است]
پیکره‌های چشم‌نوازی که در این تصویرِ ان‌جی‌سی ۲۸۱ دیده می‌شود، ستون‌های تراشیده شده و گویچه‌های غباریِ چگالی هستند که به دست پرتوها و بادهای نیرومند و پرانرژی ستارگان داغ خوشه شکل داده شده‌‎اند و در برابر تابش پشتشان به حالت ضدنور و تیره دیده می‌شوند. این ساختارهای غبارآلود اگر به اندازه‌ی کافی دوام داشته باشند می‌توانند خودشان جایگاه‌ ستاره‌زایی‌های آینده شوند.
ان‌جی‌سی ۲۸۱ به دلیل نمایی که از کل ساختارش به ذهن می‌آید، به نام سحابی پکمن نامیده شده. این سحابی با حدود ۱۰,۰۰۰ سال نوری فاصله از زمین، در صورت فلکی خداوند اورنگ (ذات‌الکرسی) دیده می‌شود.
این تصویر باکیفیت از همگذاری داده‌های فیلترهای باریک-باند درست شده و تابش اتم‌های هیدروژن، گوگرد، و اکسیژن سحابی را به ترتیب به رنگ‌های سبز، سرخ، و آبی نشان می‌دهد. گستردگی این تصویر در فاصله‌ی برآوردی ان‌جی‌سی ۲۸۱ بیش از ۸۰ سال نوری است.

--------------------------------------------
به تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه‌نامه:
NGC 281 - open cluster - IC 1590 - nebula - globule - silhouette - star - Pacman Nebula - constellation Cassiopeia - narrow-band - hydrogen - sulfur - oxygen - atom

منبع: apod.nasa.gov

2 دیدگاه شما:

رحمان توکلی

سحابی ها به راستی نقاشی های زیبا طبیعتند . من عاشق سحابی های سیاره ای هستم .

یک ستاره در هفت آسمان

خیلی. بعضیهاشون، به ویژه دوقطبی ها واقعا زیبایی خاصی دارند

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه