از مرغ دریایی تا شباهنگ

این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر
این تصویر موزاییکی گسترده و زیبا حدود ۲۰ درجه از آسمان سیاره‌ی زمین را می‌پوشاند.
این منطقه‌‌ی پر از سحابی نزدیک لبه‌ی ابَرحباب شکارچی-جوی جای دارد، فضایی که با پوسته‌های چسبیده و روی هم افتاده‌ی گاز و غبار در دل ابرهای مولکولی نزدیک صفحه‌ی کهکشان راه شیری پر شده.
در سمت چپ تصویر، سحابی بزرگ مرغ دریایی را می‌بینیم که از دو بخش تشکیل شده: سحابی گسیلشی ان‌جی‌سی ۲۳۲۷ که سر آن را ساخته و آی‌سی ۲۱۷۷ که پراکنده‌تر است و بدن و بال‌های آن را پدید آورده. بال‌های سحابی مرغ دریایی حدود ۳۸۰۰ سال نوری از ما فاصله دارند و با پهنای ۲۴۰ سال نوری، همچنان در بازوی مارپیچی خودمان (بازوی شکارچی) جای دارند.
شباهنگ آبی‌فام، ستاره‌ی آلفای صورت فلکی سگ بزرگ که به نام شعرای یمانی هم شناخته می‌شود و پرنورترین ستاره‌ی شب‌های سیاره‌ی زمین است به خوبی در سمت راست چارچوب دیده می‌شود، ولی بسیار از آن سحابی‌ها به زمین نزدیک‌تر است و تنها ۸.۶ سال زمان می‌برد تا نورش به چشم ما برسد.
اگر این تصویر بزرگ را به دقت بررسی کنید، خوشه‌ی ستاره‌ای مسیه ۴۱ که به نام ان‌جی‌سی ۲۲۸۷ شناخته می‌شود، و سحابی کلاهخود ثور و چند جرم دیگر که نامشان در تصویر دوم آورده شده را هم خواهید یافت.
این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر
--------------------------------------------
به کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه نامه:
planet - Earth - nebula - Orion-Eridanus supperbubble - molecular cloud - plane - Milky Way Galaxy - Seagull Nebula - emission nebula - NGC 2327 - IC 2177 - local spiral arm - Sirius - alpha star - Canis Major - star - star cluster - Messier 41 - NGC 2287 - Thor's Helmet

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه