مرا به ماه پرواز ده

نه. این راه خوبی برای پرواز به ماه نیست. آنچه در این تصویر می‌بینید برهم‌ نهیِ شانسیِ ماه و یک هواپیما است.
این عکس دو هفته پیش، به هنگام غروب آفتاب و رو به افق باختری گرفته شد. ابر-خطی‌های هواپیما (contrails) به طور معمول به رنگ سفید هستند ولی اینجا، لایه‌ی فشرده‌ی هوا میان بیننده و خورشیدِ غروب باعث شده نور آبی آسمان به سرخی بگراید و در نتیجه ابر-خطی‌های هواپیما هم رنگ سرخ را به سوی ما بازبتاباند.
در دوردست آسمان، سمت چپ هواپیما (در واقع سمت راست از چشم مسافران هواپیما)، هلال ماه نو را می‌بینیم. ماه در این گام، تقریبا درست میان ما و خورشید جای دارد و از همین رو از چشم ما تنها هلال باریکی از قرص پهناورش روشن شده.
زمینه‌ی چشم‌انداز، آسمانی بلوطی‌رنگ و وهم‌آور است، نه آنقدر روز که آبی بنماید و نه آنقدر شب که سیاه باشد.
این نمایش گذرا و نامنتظره‌ی آسمان چند دقیقه بیشتر نپایید، هواپیما از روی ماه گذشت، ابر-خطی‌ها پراکنده شدند، آفتاب نشست، ماه به پشت افق خزید، آسمان به سیاهی گرایید و تنها هزاران ستاره‌ای بر جا ماندند که تا کمی پیش‌تر، به سختی می‌شد آنها را در این همهمه‌ی سرخ بازشناخت.

--------------------------------------------
به تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه نامه:
 - Moon - superposition - airplane - contrail - Sun - maroon - impromptu - star

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه