صدها هزار ستاره در فضایی به قطر ۱۵۰ سال نوری

این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر (۳.۵۹ مگابایت)
اخترشناس انگلیسی، ادمون هالی در سال ۱۷۱۶ نوشته بود: «لکه‌ی کوچکی بیشتر نیست ولی هنگامی که آسمان صاف باشد و ماه هم در آسمان نباشد، با چشم نامسلح نیز می‌توان آن را دید.»
امروزه می‌دانیم که آنچه هالی آن را لکه‌ی کوچکی توصیف کرده بود و به نام ام۱۳ نامیده شده، خوشه‌ی کروی بزرگی در صورت فلکی زانوزَده، و یکی از درخشان‌ترین خوشه‌های کروی ستاره‌ای در آسمان نیمکره‌ی شمالی است [که] در نماهای تلسکوپی، صدها هزار ستاره‌ی آن را می‌توان به خوبی دید.
این خوشه ۲۵۰۰۰ سال نوری از زمین دورتر است و در این فاصله، کل ستارگانش در فضایی به قطر ۱۵۰ سال نوری جای گرفته‌اند. این شلوغی هر چه به مرکز خوشه نزدیک‌تر می‌شویم بیشتر می‌شود تا جایی که به ۱۰۰ ستاره در مکعبی به ضلع تنها ۳ سال نوری هم می‌رسد. برای همسنجی، نزدیک‌ترین ستاره به خورشید ما بیش از ۴ سال نوری از آن فاصله دارد.
در این تصویر رنگی واضح، افزون بر هسته‌ی فشرده‌ی خوشه، بخش‌های بیرونی آن نیز نمایان شده‌. ستارگان غول‌پیکر سرخ و آبی که زندگیشان را در همین خوشه گذرانده‌اند هم به فام‌های زرد و آبی دیده می‌شوند.

---------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
M13 - Great Globular Cluster in Hercules - Edmond Halley - naked Eye - Moon - Hercules - globular star cluster - star - cluster core - Sun

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه