کنجکاوی و تپه‌ای که می‌خواهد از آن بالا برود

* خودروی کنجکاوی ناسا بالا رفتن از یک تپه‌ی دارای اکسید آهن را آغاز کرده که از پیش از زمان فرود این خودرو بر روی سطح بهرام (مریخ) در سال ۲۰۱۲ توجه دانشمندان را به خود جلب کرده بود.
این عکس که به کمک دوربین ماستکم (MastCam) خودروی کنجکاوی ناسا گرفته شده،لایه‌ی "پشته‌ی ورا روبین" را با نمایی پرجزییات و درست از پایین این پشته نشان می‌دهد. این چشم‌انداز از پیوند ۷۰ عکس درست شده که چشم تله‌فوتوی سمت راست ماستکم در روز ۱۳ اوت ۲۰۱۷ گرفته. تصویر بزرگ‌تر -تصویر اصلی که بیش از ۹۷ مگ است
ابی‌گیل فریمن، یکی از اعضای گروه علمی کنجکاوی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (جی‌پی‌ال) در پاسادنای کالیفرنیا می‌گوید: «ما اکنون داریم رو با بالا، در مسیری پیش می‌رویم که می‌تواند ما را به لایه‌ای که از پایین بررسی کرده‌ایم برساند.»

این تپه که "پشته‌ی ورا روبین" نامیده شده، در سمت شمال باختر کوه شارپ جای دارد و کمتر از بخش‌های کم‌شیب‌ترِ کوه در بالا و پایین آن فرسایش یافته. این پشته که همچنین "پشته‌ی هماتیت" نیز خوانده شده، در اوایل امسال به پاس تلاش‌های اخترفیزیکدان پیشرو، ورا روبین، بع طور غیر رسمی به نام او نامیده شد.
"پشته‌ی ورا روبین" که از پیش از فرود کنجکاوی در دهانه‌ی گیل در سال ۲۰۱۲، هدف محبوبی برای دانشمندان بوده، در این تصویر دوربین ماستکم، در کنار کنجکاوی، و پنج سال پس از فرود این خودرو دیده می شود. این چشم‌انداز سراسرنما از پیوند ۲۳ عکس درست شده که چشم تله‌فوتوی سمت راست ماستکم در روز ۲۲ ژوئن ۲۰۱۷ گرفته. تصویر بزرگ‌تر (۲۷.۱ مگ)
فریمن که برنامه‌ی خودرو برای این پشته را سازمان داد می‌گوید: «هنگامی که‌ همین تابستان، در پایه‌ی این تپه گشت می‌زدیم، توانستیم برون‌زدهای عمودی بزرگ در لایه‌های سنگی که بخش پایینی این پشته را ساخته‌اند را ببینیم. ولی اگرچه صخره‌ها چینه‌بندی‌های خوبی داشتند، چندان مناسب بالا رفتن خودرو نبودند.»

از نقطه‌ای در پایین تپه که نمای لایه‌های سنگی دگرگون می‌شود تا بالای آن، چیزی حدود ۶۵ متر -هم‌ارز یک ساختمان ۲۰ طبقه- است. بالا رفتن از این بلندی نیاز به یک ررشته رانندگی دارد که روی هم رفته، کمی بیش از ۵۷۰ متر می‌شود. تا پیش از آغاز این صعود در اوایل سپتامبر، کنجکاوی راهی نزدیک به ۱۷.۳۲ کیلومتر را از نقطه‌ی فرودش پیموده بود؛ در این مسیر، فرازای سطح زیر پایش (ارتفاع) به اندازه‌ی حدود ۳۰۰ متر بلندتر شده بود.
خودروی کنجکاوی ناسا حدود دو هفته پیش از آغاز بالا رفتن از "پشته‌ی ورا روبین"، این عکس را از این بلندی شیبدار در پایین کوه شارپ گرفته. تصویر بزرگ‌تر (۱۵.۴ مگابایت)
عکس‌های تله‌فوتویی که کنجکاوی درست از پایین پشته از بالای آن گرفته، لایه‌های نازک با رگه‌هایی روشن و گسترده با پهناهای گوناگون را در آنها نشان می‌دهد. فریمن می‌گوید: «با رفتن خودرو به بالای پشته، شانس بررسی این لایه‌ها را از نزدیک پیدا خواهیم کرد.»

دانشمند پروژه‌ی کنجکاوی، اشوین واساوادا از جی‌پی‌ال می‌گوید: «به کمک عکس‌های فضاپیماهای مدارگرد و نیز عکس‌هایی که خود کنجکاوی در راه گرفته‌، ما جاهایی را برای توقف جهت بررسی‌های گسترده‌ترِ تپه برگزیده‌ایم، از جمله جاهایی که نمای لایه‌های سنگی یا همنهش آنها تغییر می‌کند. ولی با بررسی دقیق‌تر سنگ‌ها، برنامه‌ی کار هم کم کم دگرگون خواهد شد. مانند همیشه، این آمیزه‌ای از برنامه‌ریزی و یافته‌های تازه است.»
این عکس را خودروی کنجکاوی ناسا با بهره از دوربین شمکم خود از "پشته‌ی ورا روبین" گرفته، و لایه‌های ته‌نشستی (رسوبی) و ترَک‌های پر شده با کانی‌ها را نشان می‌دهد. این تصویر از پیوند ۱۰ عکسی درست شده که ریز-تصویرگرِ تلسکوپیِ کنترل از راه دورِ شمکم (ChemCam) در روز ۳ ژوییه‌ی ۲۰۱۷، از فاصله‌ی حدود ۳۷۷ فوتی (۱۱۵ متری) گرفته بود. تصویر بزرگ‌تر (۲ مگ)
در عکس‌های طیفی که از مدار گرفته می‌شوند، کانی هماتیت (اکسید آهن- Fe۲O۳) در بالای این پشته با شدت بیشتری نمایان است تا جاهای دیگری در دامنه‌ی کوه شارپ، از جمله جاهایی که کاسینی به تازگی در آنها هماتیت یافته. پژوهشگران می‌خواهند آگاهی بیشتری در این باره که چرا این پشته در برابر فرسایش پایداری بیشتری داشته، چه چیزی باعث انباشت هماتیت در آن شده، آیا این عوامل نسبی هستند، و این که سنگ‌های پشته چه رازهایی درباره‌ی محیط بهرام باستان در خود نهفته‌اند به دست بیاورند.

مایکل مایر، دانشمند اصلی برنامه‌ی کاوش بهرام ناسا در مرکز فرماندهی این سازمان در واشنگتن می‌گوید: «گروه ما از بررسی پشته‌ی ورا روبین هیجان زده‌اند، زیرا این پشته‌ی هماتیتی از همان زمانی که دهانه‌ی گیل برای جایگاه فرود کنجکاوی در نظر گرفته شد، به عنوان یکی از هدف‌های ارزشمند برگزیده شده بود.»
این عکس که به کمک دوربین شمکم خودروی کنجکاوی ناسا از "پشته‌ی ورا روبین" گرفته شده، لایه‌های ته‌نشستی، رگه‌های کانی، و اثرات فرسایش بادی را نشان می دهد. این تصویر از پیوند ۱۰ عکسی درست شده که ریز-تصویرگرِ تلسکوپیِ کنترل از راه دورِ شمکم در روز ۲۴ اوت ۲۰۱۷ از فاصله‌ی حدود۴۳ متری گرفته بود. تصویر بزرگ‌تر (۲.۷ مگ)

ماموریت کنجکاوی در همان سال نخست پس از فرود آن در نزدیکی پایه‌ی کوه شارپ، با پی بردن به این که چند میلیارد سال پیش آنجا دریاچه‌ای با شرایط مناسب زندگی میکروبی وجود داشته به هدف اصلی خود دست یافت. از آن زمان تاکنون کنجکاوی از جاهای گوناگونی گذشته که هم آب و هم باد اثر خود را در آنها به جا گذاشته‌اند. پشته‌ی ورا روبین و لایه‌های بالایی آن که در بردارنده‌ی خاک رس و کانی‌های سولفاته‌اند، هدف‌هایی وسوسه‌انگیز برای به دست آوردن آگاهی بیشتر درباره‌ی گذشته‌ی بهرام و زیست‌پذیری آن در روزگار باستان هستند.

--------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
NASA - Curiosity - Mars - iron-oxide - ridge - Abigail Fraeman - Jet Propulsion Laboratory - Pasadena - California - Vera Rubin Ridge - Mount Sharp - erosion - Hematite Ridge - Vera Rubin - Ashwin Vasavada - JPL - spectrometer - mineral - hematite - Gale Crater - Michael Meyer - Mars Exploration Program - Washington - microbial life - habitability - Mastcam - telephoto - ChemCam - Remote Micro-Imager - sedimentary layer - clay - sulfate - vein.

منبع: nasa

2 دیدگاه شما:

محسن الهامیان

سلام
وقت بخیر
ممنون میشم از واترمارک‌های واضح‌تر و شکیل‌تری استفاده کنید در عکس‌ها. خوندن این موارد سخته یه مقدار.
معمولا از محتوای تلگرام شما در توییتر خودم و علم بازار استفاده می‌کنم. :)
نمونه: https://twitter.com/Jooyande7/status/910347854887182337
نکته دوم اینکه در حال انجام حرکتی علمی در توییتر هستیم. ممنون میشم در تلگرام با آیدی @jooyande7 بهم پیام بدید کمی با هم حرف بزنیم. :)

موفق باشید.

یک ستاره در هفت آسمان

درود بر شما
در مورد واترمارک حق با شماست و سعی می کنم به خط واضح تری بنویسمش
ولی واقعا وقت این که چیزی براش طراحی کنم ندارم

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه