یک کارخانه بازیافت مواد ستاره‌ای

این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر (۳.۷ مگ)
ستارگان بزرگ کهکشان زندگی‌هایی تماشایی دارند.
آنها از رُمبش ابرهای بزرگ کیهانی درست شده و با روشن شدن کوره‌های هسته‌ایشان عنصرهای سنگین را در دل خود می‌سازند. پس از چند میلیون سال، با انفجار ستاره، این مواد پرمایه (غنی) شده هم دوباره وارد فضای میان‌ستاره‌ای شده و در ساختن ستارگانی تازه شرکت می‌کنند.
ابر آواریِ رو به گسترشی که اینجا می‌بینید پسماند ابرنواختر "ذات الکرسی ای" (Cassiopeia A) نام دارد و نمونه ای از این گام پایانی چرخه‌ی زندگی ستاره‌ای است.
نور انفجاری که این پسماند را به جا گذاشت نخستین بار حدود ۳۵۰ سال پیش روی زمین دیده شد، هر چند که همین نور حدود ۱۱۰۰۰ سال در راه بود تا این مسیر را بپیماید.
این عکس با رنگ‌های نمایشی (کاذب) توسط رصدخانه‌ی پرتو X چاندرا گرفته شده و رشته‌ها و گره‌های همچنان داغِ پسماند "ذات‌الکرسی ای" را نشان می‌دهد.
برای کمک به پژوهشگران در بررسی بازیافت مواد ستاره‌ای درون کهکشان، پرتوهای پرانرژی‌ که از عنصرهای گوناگون می‌تابد به رنگ‌های گوناگون نمایانده شده‌اند- سرخ برای سیلیسیم، زرد برای گوگرد، سبز برای کلسیم و بنفش برای آهن. حلقه‌ی آبی بیرونی هم موج انفجار را نشان می‌دهد که همچنان دارد گسترش می‌یاید.
این تصویر پُروضوح پرتو ایکس در فاصله‌ی برآوردی ذات‌الکرسی ای، حدود ۳۰ سال نوری را می‌پوشاند.
نقطه‌ی روشن نزدیک مرکز چارچوب هم یک ستاره‌ی نوترونی است، هسته‌ی رمبیده و بی‌اندازه چگالی که از این انفجار بر جای مانده.

------------------------------------------
کانال تلگرام یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
star - Milky Way Galaxy - nuclear furnace - element - core - star formation - Cassiopeia A - supernova remnant - planet - Earth - false-color - Chandra X-ray Observatory - silicon - sulfur - calcium - iron - X-ray - neutron star

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه