دیروز سالگرد نخستین آزمایش موفق نظریه "نسبیت عام" بود

عکس یکی از ستارگان نزدیک به خورشید در خورشیدگرفتگی کلی می ۱۹۱۹. نقطه‌ی سرخ‌رنگ جایی را نشان می‌دهد که ستاره بدون حضور خورشید می‌بایست دیده می‌شد
در روزی مانند دیروز، ۲۹ می ۱۹۱۹، یک خورشیدگرفتگی کلی به دانشمندان در اثبات نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین کمک کرد. بر پایه‌ی این نظریه، گرانش می‌تواند با تاب دادن (انحنای) فضازمان، مسیر نور را خم کند. اینشتین می‌گفت برای اثبات این پنداشت، یک راه خوب اینست که به ستارگان پس‌زمینه‌ی آسمان که بسیار نزدیک خورشید دیده می‌شوند نگاه کنیم.

به دلیل درخشندگی بی‌اندازه‌ی خورشید، این کار را تنها در زمان یک خورشیدگرفتگی کلی می‌توان انجام داد. در خورشیدگرفتگی‌های کلی، قرص خورشید به طور کامل پشت قرص ماه پنهان می‌شود و در نتیجه، ستارگانی که در نور روز به هیچ روی دیده نمی‌شوند را می‌توان دید. بر پایه‌ی نسبیت عام، ستارگان نزدیک به خورشید در آن هنگام می‌بایست در جای اندکی متفاوت با همیشه در آسمان دیده شوند.

اینشتین می‌خواست این آزمایش را به هنگام خورشیدگرفتگی کلی ۲۱ اوت ۱۹۱۴ انجام دهد، ولی کمتر از یک ماه پیش از آن روز، جنگ جهانی اول آغاز شد و نقشه‌ی اینشتین را بر هم زد. در خورشیدگرفتگی کلی بعدی که سال ۱۹۱۹ رخ داد، اخترشناس بریتانیایی، سر آرتور ادینگتون برنامه‌ای برای دو رصد و آزمایش یکسان در آفریقا و برزیل را سازمان داد.

آنها در زمان گرفتِ کامل از جایگاه ستارگان نزدیک به خورشید نقشه برداشتند تا ببینند آیا با جایگاه همیشگی‌شان تفاوت دارد یا نه. این تفاوت به راستی رخ داده بود- عکسی که اینجا می‌بینید در همان زمان گرفته شده و یکی از این ستارگان را نشان می‌دهد. نقطه‌ی سرخ‌رنگ نشانگر جاییست که ستاره بدون حضور خورشید می‌بایست دیده می‌شد. اگرچه این جابجایی ناچیزی بود، ولی برای اثبات نظریه‌ی اینشتین به خوبی بسنده می‌کرد.

--------------------------------------------
تلگرام و توییتر یک ستاره در هفت آسمان:

واژه‌نامه:
total solar eclipse - Albert Einstein - general relativity - Einstein - spacetime - star - sun - totality - moon - World War I - British - Sir Arthur Eddington - Africa - Brazil

منبع: Space.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه