سیارک ریوگو بسیار خشک است، پس آیا واقعا سیارک‌ها آب را به زمین آورده‌اند؟

سیارک ریوگو از فاصله‌ی ۶ کیلومتری
سیارک ریوگو به گونه‌ی شگفت‌انگیزی خشک است. فضاپیمای ژاپنی هایابوسا۲ نخستین داده‌هایش را به زمین فرستاده و بر پایه‌ی آنها، به نظر می‌رسد این سنگ آسمانی تقریبا هیچ آبی در خود ندارد.

هایابوسا۲ در ژوئن ۲۰۱۸ به ریوگو رسید و از آن هنگام تاکنون سه فرودگر بر روی آن فرستاده و یک نمونه‌برداری از خاک سطحش انجام داده. این فضاپیما همچنین عکس‌هایی هم از این سطح گرفته و سنجش‌هایی روی همنهش آن انجام داده. نخستین گزارش از این داده‌ها روز ۱۹ مارس، در نشست دانش ماه و سیاره‌ای در وودلندز تگزاس ارایه شد.

پیکره‌ی ریوگو که مانند یک فرفره‌ی چوبی است و پشته‌ی استوایی‌اش نشان می‌دهد که احتمالا سرعت چرخش آن در گذشته دو برابر امروز بوده و هر دور را در کمتر از ۴ ساعت به پایان می‌برده. به گفته‌ی سه‌ایجی سوگیتا از دانشگاه توکیو، چرخش آن احتمالا در اثر نیروی پرتوی آفتاب که به سطح آن می‌خورده کُند شده است.

سنجش‌ها همچنین نشان می‌دهد که سطح ریوگو به نسبت یکنواخت و یکدست است. این سطح بی‌اندازه تاریک است و کمتر از ۲ درصد نوری که به آن می‌رسد را باز می‌تاباند. رنگ آن با رنگ شهاب‌‌سنگ‌هایی که روی زمین افتاده‌اند یکسان است و از آنجایی که شهاب‌ها در اثر گذشتن از درون جو زمین گرما گرفته‌اند، بنابراین همسان بودن رنگ ‌آنها و ریوگو نشان می‌دهد که این سیارک نیز در گذشته داغ شده بوده، شاید هنگامی که شکسته و از جرم مادی‌اش جدا شده بود.

شاید دلیلِ ناچیز بودن آب در این سیارک -که حتی از سیارک بن‌نو هم کمتر است- نیز همین باشد. بن‌نو مقصد فضاپیمای اوسیریس-رکس ناساست. سوگیتا می‌گوید با توجه به زادگاه احتمالی ریوگو، بعید است که از آغاز خشک بوده باشد. وی می‌افزاید: «نظریه‌ی نخست ما اینست که جرم مادری ریوگو آب به دست آورده بوده و سپس در پی آن، بیشتر این آب را پس داده بوده.»

از آنجایی که سطح ریوگو بسیار همگن است، جرم مادری‌اش احتمالا آبش را در اثر گرمای ناشی از مواد پرتوزا (رایواکتیو) از دست داده بوده نه این که با جرم دیگری برخورد کرده و داغ شده باشد. گرمایش در اثر برخورد تاثیر یکدست و یکنواخت روی همه‌ی سیارک نمی‌گذارد.

سوگیتا می‌گوید: «بعضی‌ها از یکنواخت بودن سرتاسری آن ناراحتند.» او می‌افزاید ولی این به معنای این هم هست که همه‌ی مواد و همنهش‌های گوناگون [در ریوگو] به خوبی با هم آمیخته و مخلوط شده‌اند، بنابراین از هر جای آن که نمونه برداریم، از همه‌ی سنگ‌های گوناگونش تکه‌ای را خواهیم داشت.

پژوهشگران مدت‌هاست بر این گمانند که احتمالا سیارک‌هایی مانند ریوگو در گذشته‌های دور آب و اجزای زندگی‌سازِ دیگر را به زمین آورده بوده‌اند. اگر تایید شود که بسیاری از آنها مانند ریوگو هیچ آبی ندارند، پس شاید ناچار شویم نظریه‌مان را بازنگری کرده و در جای دیگری به دنبال سرچشمه‌ی زندگی بگردیم.

پژوهشنامه‌ی این دانشمندان در نشریه‌ی ساینس منتشر شده.

--------------------------------------------
تلگرام و توییتر یک ستاره در هفت آسمان:

واژه‌نامه:
Ryugu - Japan - Hayabusa-2 - asteroid - Lunar and Planetary Science Conference - The Woodlands - Texas - spinning-top - equatorial ridge - Seiji Sugita - University of Tokyo - Earth - Bennu - NASA - OSIRIS-RE - radioactive - Science

منبع: newscientist

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه