کهکشانی با یک حلقه درونی

این تصویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر
چرا برخی از کهکشان‌های مارپیچی حلقه‌ای به گرد مرکزشان دارند؟
ام۹۵ یکی از نزدیک‌ترین نمونه‌های یک کهکشان مارپیچی میله‌ای بزرگ و زیبا است که در این تصویر که از پیوند داده‌های تلسکوپ فضایی هابل و چندین تلسکوپِ روی زمین به دست آمده دیده می‌شود.
اینجا بازوان گشاده‌ی این کهکشان را می‌بینیم که با خوشه‌های بازِ ستارگان درخشان و آبی‌فام، رگه‌های غبار تیره، و تابشِ افشانِ میلیاردها ستاره‌ی کم‌نور آراسته شده و میله‌ی کوتاه در مرکز کهکشان را در بر گرفته‌اند.
ولی چیزی که در این کهکشان مایه‌ی شگفتی اخترشناسان شده، حلقه‌ی پیراهسته‌ای به گرد مرکز کهکشان است که درست بیرون از میله‌ی مرکزی دیده می‌شود. اگرچه پایداری درازمدت این حلقه هنوز در دست بررسی است، ولی آنچه رصدها نشان می‌دهند اینست که دستکم بخشی از درخشش کنونی آن دستاورد فرآیندهای زودگذرِ ستاره‌فشانی (ستاره‌زایی‌های آتشین) است.
ام۹۵ که به نام ان‌جی‌سی ۳۳۵۱ هم شناخته می‌شود حدود ۵۰ هزار سال نوری گستردگی دارد و با فاصله‌ی حدود ۳۰ میلیون سال نوری از زمین، در راستای صورت فلکی شیر (به تازی: اسد) دیده می‌شود. آن را با یک تلسکوپ کوچک هم می‌توان در این صورت فلکی پیدا کرد.

--------------------------------------------
تلگرام و توییتر یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
M95 - barred spiral galaxy - Hubble - spiral arm - open cluster - star - bar - circumnuclear ring - star formation - NGC 3351 - constellation of the Lion - Leo

منبع: apod.nasa


0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه