صفحه کهکشان ما به شکل یک S است!

نموداری از ساختار قرص کهکشان راه شیری که بر پایه‌ی رصد ستارگان متغیر قیفاووسی به دست آمده (نقطه‌های سبز)
بررسی و پیمایش (نقشه‌برداری) از بیش از ۲۴۰۰ ستاره‌ی متغیر قیفاووسی، تاب‌خوردگی قرص کهکشان راه شیری را با جزییاتی تازه نمایان کرده است. دوروتا اسکورون از دانشگاه ورشوی لهستان به همراه همکارنش این یافته‌های خود را در شماره‌ی ۲ اوت نشریه‌ی ساینس منتشر کردند.

ستارگان قیفاووسی غول‌ها و ابرغول‌هایی هستند که در الگوهای ویژه‌ای که متناسب با درخشندگی‌شان است می‌تپند. این نسبت چیزیست که آنها را به اجرامی آرمانی برای سنجش فاصله‌های کیهان تبدیل کرده است، چیزی که هنریتا سوان لیویت در آغاز سده‌ی ۲۰ میلادی به آن پی برد.

اسکورون به کمک آزمایشگاه همگرایی گرانشی نوری (اوجی‌ال‌ئی)، و همچنین با بهره از داده‌های ۵ پیمایش و کاتالوگ دیگر، نقشه‌ای سه‌بعدی از جایگاه قیفاووسی‌هایی که به طور عمده در فاصله‌ی چند ده هزار سال نوری خورشیدند به دست آورد. پیمایش آنها وجود یک تاب‌خوردگی شدید در قرص کهکشان را تایید کرد، چیزی مانند خمیر پیتزا که به هوا پرت شده. این تاب‌خوردگی در نقشه‌هایی که به کمک گاز هیدروژن خنثا، ستارگان، غبار، و حرکت ستارگان به دست آمده بود هم دیده شده، همچنین در یکی از پژوهش‌های گذشته که آن هم به کمک قیفاووسی‌ها ولی در طیف فروسرخ و با شمار تقریبا نصف شمار قیفاووسی‌های گروه اسکورون انجام شده بود [اینجا خواندید*  صفحه کهکشان راه شیری تاب دارد].

نقشه‌ی سه بعدی‌ای که از جایگاه این قیفاووسی‌ها به دست آمد، آنها را در توده‌هایی نشان داد که با هم ردی از یک الگوی مارپیچی درهم و برهم را می‌ساختند. این پژوهشگران سه تا از نمایان‌ترین توده‌ها را برگزیده و کاتالوگی از سن ستارگانِ درونشان تهیه کردند. آنها دریافتند که ستارگانِ هر گروه سن‌هایی همسان با هم داشتند- تقریبا ۶۴، ۱۱۳، و ۱۷۵ میلیون ساله. توده‌ی ستارگان جوان‌تر تنگ هم چپیده بودند ولی پیرترها آزادتر بودند.

به گمان این دانشمندان، این توده‌های قیفاووسی در سه فوران ستاره‌زایی پدید آمده‌اند. ستارگانی که با هم به دنیا می‌آیند با گذشت زمان راه خود را در پیش گرفته و هر یک به سویی می‌روند، به همین دلیل است که دسته‌ی ستارگان پیرتر، بازتر و پراکنده‌ترند. شبیه‌سازی های رایانه‌ای تایید کردند که سه دوره‌ی ستاره‌فشانی می‌توانسته به چنین الگویی بیانجامد.

از آنجایی که هر سه دوره‌ی ستاره‌فشانی در یک سمت کهکشان رخ داده بوده‌اند، به گمان اسکورون رویارویی راه شیری با یک کهکشان کوتوله می‌توانسته به این ستاره‌فشانی‌ها انجامیده باشد.
اخترشناسان بر پایه‌ی سنجش‌های دقیقی که روی جایگاه و پراکندگی بیش از ۲۴۰۰ ستاره‌ی قیفاووسی انجام شده (نقاط رنگی) یک نقشه‌ی سه بعدی برای ساختار کهکشان راه شیری پدید آورده‌اند. جایگاه خورشید هم نشان داده شده. اگر ویدیو اینجا جرا نشد می‌توانید آن را در تلگرام و یا توییتر یک ستاره در هفت آسمان ببینید
--------------------------------------------
تلگرام و توییتر یک ستاره در هفت آسمان:

واژه نامه:
Cepheid variable star - Milky Way - Dorota Skowron - University of Warsaw - Poland - Science - Henrietta Swan Leavitt - Optical Gravitational Lensing Experiment - OGLE - 3D - Sun - neutral hydrogen - star formation - Computer simulations -

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه