توپی از صدها هزار ستاره در آسمان شمال


این تصویر در اندازه‌ی بسیار بزرگ‌تر
اخترشناس انگلیسی، ادموند هالی در سال ۱۷۱۶ نوشته بود: «لکه‌ی کوچکی بیشتر نیست ولی اگر آسمان صاف باشد و ماه هم در آسمان نباشد، با چشم نامسلح نیز می‌توان آن را دید.»
امروزه می‌دانیم که آنچه هالی آن را لکه‌ی کوچکی توصیف کرده بود و به نام ام۱۳ نامیده شده، خوشه‌ی کروی بزرگی در صورت فلکی زانوزَده، و یکی از درخشان‌ترین خوشه‌های کروی ستاره‌ای در آسمان نیمکره‌ی شمالی است [که] در نماهای تلسکوپی پُروضوحی مانند این، صدها هزار ستاره از ستارگانش را می‌توان به خوبی دید.
این خوشه ۲۵۰۰۰ سال نوری از زمین دور است و در این فاصله، کل ستارگانش در فضایی به قطر ۱۵۰ سال نوری جای گرفته‌اند. این شلوغی هر چه به مرکز خوشه نزدیک‌تر می‌شویم بیشتر می‌شود تا جایی که به ۱۰۰ ستاره در مکعبی به ضلع تنها ۳ سال نوری هم می‌رسد. برای همسنجی (مقایسه)، نزدیک‌ترین ستاره به خورشید ما بیش از ۴ سال نوری از آن فاصله دارد.
در این تصویر طیف گسترده‌ای از رنگ و درخشندگی ستارگان در بخش‌های نزدیک به هسته‌ی فشرده‌ی این خوشه را می‌بینید.
چند کهکشان دوردست هم در پس‌زمینه‌ی این تصویر با پهنای میانگین به چشم می‌خورد، از جمله ان‌جی‌سی۶۲۰۷ پایین ، سمت راست تصویر.

-------------------------------------------

تلگرام، توییتر، اینستاگرام و فیسبوک یک ستاره در هفت آسمان:

telegram.me/onestar_in_sevenskies
twitter.com/1star_7sky
facebook.com/1star7sky

واژه‌نامه:

M13 - Great Globular Cluster - English - Edmond Halley - Moon - Hercules - globular star cluster - star - galaxy - NGC 6207

منبع: apod.nasa
برگردان: یک ستاره در هفت آسمان

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه