‏نمایش پست‌ها با برچسب NGC 4526. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب NGC 4526. نمایش همه پست‌ها

ابرنواختر ۱۹۹۴D و کیهان نامنتظره

این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
روزی روزگاری در جایی دور، ستاره ای منفجر شد، همان نقطه ی روشنی که در پایین، سمت چپ این کهکشان می بینید. این نقطه ی روشن، ابرنواختر ۱۹۹۴D بود که در لبه های قرص کهکشان NGC ۴۵۲۶ رخ داد.
علاقه ی اخترشناسان به ابرنواختر ۱۹۹۴Dبه دلیل ویژه بودن یا تفاوت آن با دیگر ابرنواخترها نبود، بلکه برعکس، به دلیل همانندی‌اش با آن ها بود. در حقیقت، نوری که در هفته های پس از انفجار این ابرنواختر دیده می شد باعث شد تا دانشمندان آن را به عنوان یک ابرنواختر از گونه ی آشنای Ia شناسایی کنند.
اگر در نظر بگیریم که همه ی ابرنواخترهای گونه ی ۱a دارای روشنایی سرشتی یکسانی هستند، پس هر چه کم نورتر دیده شوند باید دورتر باشند. از همین رو اخترشناسان با واسنجی دقیق یک رابطه ی درخشش-فاصله می توانند نه تنها نرخ گسترش کیهان (که با ثابت هابل نشان داده می شود) را اندازه بگیرند، بلکه هندسه ی گیتی (که با اُمگا و لاندا نشان داده می شود) را نیز برآورد کنند.
ما در سال های گذشته شمار بسیاری ابرنواختر با فاصله های گوناگون را دیده و سنجیده ایم که با آمیختن همه ی آن ها با دیگر پیمایش های این سال ها، می توانیم نما و تصویری از کیهان به دست آوریم و دریابیم در جهانی زندگی می کنیم که پیش از این انتظارش نمی رفت.

واژه نامه:
Supernova 1994D - star - disk galaxy - NGC 4526 - supernova - Type Ia - Type 1a - expansion rate - Hubble Constant - Omega - Lambda

منبع: apod.nasa.gov

روش تازه برای تعیین جرم ابرسیاهچاله ها

* گروهی بین المللی از اخترشناسان، از جمله مارک سارزی از دانشگاه هرتفوردشایر، در نامه ای به نشریه ی نیچر، خبر از کشف هیجان انگیز روشی تازه برای اندازه گیری جرم سیاهچاله های ابرپرجرم درون کهکشان ها دادند.

کهکشان NGC ۴۵۲۶- مناطق ارغوانی رنگ گاز مولکولی
سردی را نشان می دهند که به گستردگی قرص گرد و خاکی
کهکشان به نظر می رسد.
این پژوهش تازه با تعیین سرعت چرخش مولکول های مونوکسید کربن به گرد چنین سیاهچاله هایی، امکان این را می دهد که جرم ابرسیاهچاله های درون کهکشان هایی بسیار بیشتر از گذشته را بتوان اندازه گرفت.

سیاهچاله ها اجرامی به شدت فشرده و چگالند که هیچ چیز را یارای گریز از گرانش آنها نیست، حتی نور. سیاهچاله های ابَرپُرجرم (کلان جرم، ابرسنگین - ابَرسیاهچاله ها) می توانند جرمی به اندازه ی یک میلیون تا یک میلیارد برابر خورشید داشته باشند، و باور بر اینست که اگر نه همه ی کهکشان ها، بلکه بیشتر آن ها از جمله راه شیری خودمان ابرسیاهچاله ای در مرکز خود دارند - چیزی که نشان می دهد پیدایش و فرگشت سیاهچاله ها و کهکشان ها پیوستگی بسیار تنگاتنگی با هم دارد.

شناخت و درک پیدایش نخستین کهکشان ها، شیوه ی تغییر کهکشان ها در گذر زمان، و فرآیندهایی که ساختارهای گوناگونی را که در کهکشان های نزدیک می بینیم پدید آورده، از جمله فعالانه ترین شاخه های پژوهش در اخترفیزیک است.

مارک سارزی، از مرکز پژوهش های اخترفیزیک دانشگاه هرتفوردشایر می گوید: «میان جرم سیاهچاله های ابرپرجرم و کهکشان های میزبانشان ارتباط و پیوند جذابی وجود دارد، ولی این تنها بر پایه ی شمار اندکی از برآوردهاست. تاکنون تنها سه روش برای تعیین جرم سیاهچاله های ابرپرجرم به کار می رفت، و این سه روش هم تنها برای کهکشان های نسبتن نزدیک کاربرد داشت. ما با روش تازه، توانسته ایم نشان دهیم که می شود جرم سیاهچاله های بسیار دورتر را هم اندازه گرفت، و این به ما کمک خواهد کرد نقشی که ابرسیاهچاله ها طی شکل گیری کهکشان ها بازی می کنند را بشناسیم.»

تیم دیویس از رصدخانه ی جنوبی اروپا و نویسنده ی اصلی مقاله می نویسد: «ما مولکول های مونوکسید کربن را در کهکشانی که با بهره از تلسکوپ آرایه ی به هم پیوسته برای پژوهش در اخترشناسی موج میلیمتری (کارما، CARMA) زیر نظر داشتیم مشاهده کردیم. با تصاویر بسیار واضح این تلسکوپ توانستیم درست در مرکز این کهکشان با نام NGC ۴۵۲۶ زوم کرده و گازی که به سرعت دور سیاهچاله می چرخید را ببینیم. سرعت این گاز از روی جرم سیاهچاله و فاصله از آن تعیین می شد. با اندازه گیری سرعت گاز در هر نقطه توانستیم جرم سیاهچاله را تعیین نمود.»

تصاویر کارما تا اندازه ای دلگرم کننده است ولی آرایه ی بزرگ میلیمتری/زیرمیلیمتری آتاکاما (آلما، ALMA) در شیلی که در دست ساخت است کمک خواهد کرد تا این روش تازه به گونه ای روزمره برای صدها کهکشان در فضای نزدیک به کار رود.

این ها را هم بخوانید: * کشف بزرگ ترین سیاهچاله ای که تاکنون شناخته شده در یک کهکشان کوچک * ستاره شناسان به پشت در یک سیاهچاله رسیدند! * آیا سیاهچاله ها و سیاره ها به یک روش ساخته می شوند؟ * گرمایش کیهانی جلوی رشد سیاهچاله ها را گرفت * سیاهچاله های گرسنه ای که دولُپی می خورند! * کشف گونه ای تازه از جریان های برون ریز سیاهچاله ای * کشف بزرگ ترین سیاهچاله ها در فضای نزدیک * امکان وجود زندگی درون ابرسیاهچاله ها * از غول تا هیولا: یک سیاهچاله چقدر می تواند بزرگ شود؟     

واژه نامه:
Nature - Marc Sarzi - supermassive black hole - carbon monoxide - molecule - black hole - Sun - Milky Way - astrophysics - Tim Davis - European Southern Observatory - galaxy - Combined Array for Research in Millimeter-wave Astronomy - CARMA - ALMA - Atacama Large Millimeter/submillimeter Array - NGC 4526 - molecular gas

منبع: sciencedaily

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه